Bio

Levensloop 20 jaar bio tuinieren


 

Ik kan het soms zelf moeilijk geloven, maar inderdaad, wij zijn al 20 jaar met bio-landbouw bezig.  Als jong meiske van 20jaar moet ge echt opletten wie dat ge tegen het lijf loopt, want het kan verkeren.

Ik was toen eigenlijk nog van zin om iets artistiek te doen, wat wist ik nog niet precies, er was zovéél dat me boeide ;

ja, en ook de jongens. En Maarten, mi hombre, was echt wel ne speciale hoor ! Hij had pas zijn burgerdienst erop zitten en ik kwam tot de conclusie dat de richting 'publiciteit' wel héél comercieel was, dus stelden mijn ouders voor (zij zagen kunst echt niet zitten) om naar het buitenland te gaan voor mijn talen op punt te stellen.

Wellie weg, met ons tweetjes naar Zuid-Frankrijk op een bio-dynamische boerderij, voor een half jaar van september tot in maart.  Een ongelooflijk intense ervaring om in de natuur dagdagelijks bezig te zijn.  Maar ook zwaar : mijn vriend was mijn lief, maar ook mijn vriendin, moeder,... en daar kwam nog bij dat daar  voor de rest niets te beleven viel; alzeker geen uitgangsleven, wat wij in die tijd toch graag deden !

Terug thuis en enige interim-jobkes verder wisten wij het : wat wij in Frankrijk beleefd hadden, smaakte naar meer.  Gezocht naar scholen voor een opleiding : in de Elzas, Emmerson college in Engeland en dan via via terecht gekomen in Zuid-Duitsland aan de Bodensee.  Maar er was geen plaats meer op de school, dus hebben wij eerst nog een half jaar geknecht op een prachtige BD-boerderij : Wiggenweiler in Bermatingen, bij een koeboerfamilie en een tuindersfamilie tesamen met hun kinderen en nog 2 andere studenten. Om de 14 dagen deden wij in't weekend de koestal en er was ook een grote boomgaard.  Voor mij was er echter niet genoeg werk op de boerderij dus moest ik even verderop bij de 'zeven dwergen' gaan werken.  Dit is een antroposofisch zorgcentrum voor zwaar drugsverslaafden.  3 maanden heb ik daar meegeholpen in de bio-dynamische bakkery en slechts één maand in de kaasmakerij (ze dachten daar van de Belgen dat die een beetje achterlijk waren, denk ik : Du, deckelabdrehen !zeiden ze daar tegen me, en ik dacht als je niet in volzinnen tegen me kunt spreken : drehts du selber dein deckel ab!)  Nu, ik heb daar echt een fijne tijd gehad hoor, alleen nikske verdiend.  De boer waar wij sliepen kreeg voor al mijn werk van de zeven dwergen 1 zak graan ! Dat is niet echt een sprookje met een happy end hé.

Na een half jaar waren we  ingeschreven in de 'Freie landbaushule Bodensee' en hebben we 2 jaar stage gelopen op het biodynamische 'Rengoldshausen' in Überlingen.  Dit is een hofgemeenschap van ongeveer 60 personen : de eigenaars, 2 leraren van het grondjaar(orienteringsjaar), leerlingen van dat grondjaar, 2 koeboergezinnen en twee tuindersfamilies en de leerlingen hiervan. Ook hier waren het lange dagen , maar in tegenstelling tot de 2 vorige boerderijen was er hier het geld en de moderne techniek om in de tuinbouw efficient te kunnen werken.  Dus véél geleerd : Maarten deed er vooral het machinewerk met de tractor en de bodembewerking en ik de kruidenteelt, de serregewassen en de winkel + 2x in de week markt. Het fijne aan die tijd was dat je er met zovele toffe jonge mensen aan het werk was ! Daar in de streek is er ook een ongelooflijk groot aanbod aan bio-dynamische boerderijen zowel land- als tuinbouw al of niet tezamen met een sociale instelling.

in het voorjaar van'95 afgestudeerd en dan terug naar huis . Ondertussen had Maarten een voorstel gekregen van een Chinese zakenman, die we in Duitsland ontmoet hadden, en  die in Hong kong een project had : een ziekenhuis dat verbonden was met een natuurwinkel en een bio-boerderij.  En zijn vraag aan Maarten was om dit bio-dynamisch te maken, en over 2 jaar wilde hij een soortgelijk project beginnen in Canada.  Nu, Canada, dat zag Maarten wel zitten, Hong Kong met 90% luchtvochtigheid niet zo zeer.  Maar ik wel; jamaar, gij moet daar niet hard werken, ge moet alleen zeggen hoe ze het moeten doen! probeerde ik nog, maar het is toch niet doorgegaan. 

In  het najaar van 1996 wilden we een fietstocht doorheen België doen om te kijken wat er hier op vlak van bio zoal leefde.  Maar ver zijn we niet geraakt : van Veerle-Laakdal tot Ramsel-Herselt.  Hier vonden we een gepensioneerd echtpaar die 4 jaar al grove gewassen teelden op hun akker op biologische wijze.  En bij een trappist op hun terras was het al vlug beklonken : maar, dit is toch echt iets voor jullie, begint maar!

De rest van het sprookje is voor de volgende keer : bedtijd nu !